صدای پس سيم

آشنا هیچ نبود

        آن صدا در پس سیم

            که به یادم آورد

                  چه گذشت بر من و ما

                            قصه های شیرین

                                  غصه های قیرین

همه ی خاطره ها زنده شدند

                         هان چقدر تلخ گذشت

***

بعد از آن لحن و صدا

                   لب من می خندید

برای ف-ن دوستی که بعد از پانزده سال پیدا شد

                       ۱۸ تیر ۱۳۸۵

اگر تقطیع شعر به هم ریخته پرشین بلاگ را ببخشید یا شاید من را

/ 30 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
mahi

کلبه فرسوده من با وجود تو یه کاخ میون سنگینی برف وجودت شعله داغ نقش تو نقش ترانه شبیه بال پروانه تو چشام از بس قشنکه من می شم واسش دیوانه

غريبه ای از ديار تو

سلام حميد جان راستش من اولين باره که ميام اينجا اگه بگم وبلاگت جالبه ميشه يه حرف تکراری مث بقيه يا تبليغ برای وبلاگ خودم ولی خداييش وبلاگتون به دلم نشسته و اگه راضی باشی ميخوام لينکتون کنم خبرم کن ممنون و مرسی از اين که به من هم سر زدين موفق هستی.. موفق تر باشی

هانی

هاااااااااااااا چقده اين دوستای وولوولکيه من اينجا ريختن!

مهسا

از کامنتتون متشکرم . شعر قشنگی بود .

جن زده

سلام بابا قصه گوي عزيز شعر شمام قشنگ بود.

دختر افتاب

ببخشيد فضولی کردم اميدوارم خوشتون بياد.... همه سعيم رو کردم ساده بشه اون جوری که دوست داريد... مثل خودتون که دلتون پاک و صاف و ساده است

هانی

مباركه چقدر با كلاس شده... من با دختر آفتاب قهرم مثلا ما سر از سرا جدا بودم!!!! معلوم نيست كجاست

امير حسين

سلام به قصه گوی مهربون ...که اين قصه هم مثل همه قصه هايه ديگش خوب بود و عالی ... به منم سر بزنی خوشحال ميشم ... تا بعد ...يا حق