قصه گو
 

 

فكرهايم

يادمه بزرگواري قصه هايي براي بچه هاي ريش دارمي نوشت و چقدر دل نشين بود.  توي قصه هايش غم وشادي و داشتن و نداشتن بود و...
اما حالا روابط پيچيده تر شده و نياز به قصه هاي عميق تري دارد
اگه از < يك خيابان رد شدي و همه تلفن ها زنگ زد و تو هر كدام را كه برداشتي با تو كار داشت> ديگر نميتواني از كنار هر زنگ تلفن بي خيال بگذري. گوشي را بردار حتما با تو كار دارد پس ولنگار سرنوشت خود را رها نكن بر آن انديشه كن تو خيلي بهتر از پيشي

پس به انديشيدن خطر كن

پيام هاي ديگران        link        ۱۳۸٤/٢/۳٠ | حمید بداغی


 

سيزيف

چشمانم را مي بندند و مرا راه مي برند. سنگيني باري كه بر گرده ام گذاشته اند را احساس مي كنم هميشه همه جا تاريك است غير از زماني كه خورشيد بالا مي آيد يا زماني كه پايين مي رود.

البته بعضي وقتها اصلاً بالا و پايين رفتن خورشيد را نمي بينم. موقعي كه راه مي روم صداي ساييده شدن سنگي بر سنگ ديگر شنيده مي شود اين همه راه مي روم اما هيچوقت هيچ چيز عوض نمي شود شايد همه وقتي بزرگ مي شوند فقط راه مي روند و به هيچ جا نمي رسند.

بچگي ها وقتي راه مي رفتم از جايي به جايي مي رسيدم حالا وقتي خورشيد بالا مي آيد ده قدم راه مي روم، چشمانم را مي بندند و دوباره راه مي افتم، نمي دانم به كجا.

غذايم هميشه آماده است در حال راه رفتن غذايم را هم مي خورم، وقتي چشمانم را باز مي كنند خورشيد دارد پايين مي رود، همان ده قدم صبح را برمي گردم و

مي خوابم.

جاي خوابم زميني نمناك است و در را هم از پشت قفل مي كنند.

اصلاً زبان من را نمي فهمند هر چه صدا بزنم در باز نمي شود تا زماني كه خورشيد دارد بالا مي آيد ودوباره تاريكي و آن صداي يكنواخت.

×××

سنگيني باري كه بر گرده ام بود بيشتر و بيشتر شد و تحمل من تمام.

بالاخره زانوانم سست شد و افتادم. بار را از گرده ام برداشتند و چشمانم را باز كردند.

×××

ديگر مي ديدم كه هميشه به دور خود مي گشته ام و سنگي را به چه بزرگي بر روي سنگي ديگر مي چرخانده ام. جاي من پر شده بود و سنگ مي چرخيد.

ديگر مي توانستم آرام بگيرم.

پيام هاي ديگران        link        ۱۳۸٤/٢/۳٠ | حمید بداغی


 

مادرم را درديست

                    كه با جانماز و تسبيح به مداوای آن می پردازد

                                                                             و از درد می نالد

خواهرم غذا می خورد

                             اشك ...

                                      و هق هق استفراغ می كند

من و برادرم شنا ياد می گيريم

                                        بيرون از آب

مادرم را درديست

                   خواهرم غذا می خورد

                                            من و برادرم شنا می آموزيم

                                            و می انديشيم ساحل درد مادر نزديك است!

پيام هاي ديگران        link        ۱۳۸٤/٢/٢۸ | حمید بداغی


 

 

  سلام.  این وبلاگ نوشته های سیاه و سفیدی از حمید بداغی است....


ïHomeð
 ïFavoriteð
ïEmailð

غم نان اگر بگذارد، وبلاگم را
به روز می کنم ...


If you Want Translate Fictions Select Flag
 

آرشیو وبلاگ

  خرداد ٩٠
دی ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
تیر ۸٩
اردیبهشت ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
آذر ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
بهمن ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤


 

لینک دوستان

 احمد شاملو
اروتیک طبیعت
از زبان دیگران اسد امرایی
الهام طهماسبی
آیات آسمانی
بخارا
بدون ويرايش
به همین سادگی
پياده رو
تخریب چی دوران
حميد رضا سليمانی
خودم
دوربين
رضا ناظم
زنان ايران
عباس معروفی
فصل گستاخی
قصه های خدا
قلم آزاد
كانون زنان ايراني
کتاب درخشان
کرانی ندارد بیابان ما
مطرود آگاه
منيرو رواني پور
هفتان
هوشنگ سامانی
دهیو
جستجوگر فارسی دهیو


 
آمار وبلاگ
 
 
 خروجی وبلاگ
  feed
 
طراح قالب